♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
Seung Joo suka padanya.
Gyeong Sook.
Awak tahu saya habiskan 1,000 novel romantik semasa saya belajar, bukan?
Dia tidak boleh menipu saya.
Ia bukan fiksyen. Ia adalah kehidupan sebenar!
Mereka benar-benar seperti pasangan baru berkahwin tadi, bukan?
Pasangan baru berkahwin memang patut nampak begitu.
Apa yang mengejutkan?
Saya pasti Seung Joo teruja waktu silangkan tangan untuk minum.
Saya nampak dia menggeletar.
Adakah hatinya begitu teruk? Kenapa pasangan berkahwin rasa teruja?
Mereka bercuti selama dua hari.
- Bercuti? - Oh Tuhan!
Saya sedang memandu.
Bila? Di mana?
Gyeong Sook?
Gyeong Sook!
Mereka pasangan suami isteri yang selalu tidur bersama di rumah.
Apa masalahnya?
Jangan menyampuk bila saya bercakap dalam telefon.
Kenapa awak semakin banyak bercakap bila awak semakin tua?
Saya menjengkelkan awak bila saya bercakap?
Saya bimbang orang akan fikir perkara buruk tentang awak.
Awak buat itu di rumah Seung Joo tadi. Awak cakap terlalu banyak.
Awak tahu apa orang gelar orang seperti awak?
- Apa yang mereka gelar? - Serangga yang menerangkan.
Serangga? Maksud awak serangga?
Awak mahu menunjuk bila awak biasa dengan subjek itu.
Awak terus bercakap, tidak sedar yang orang lain bosan.
Lihatlah Jak Doo dan belajar daripada dia.
Dia tenang dan boleh dipercayai.
Belajar daripada lelaki itu, belajar daripada lelaki ini.
Kenapa awak kahwini saya jika bandingkan saya dengan lelaki lain?
Pernah sekali awak cintakan saya dan sanggup risikokan nyawa.
Saya tidak tahu awak akan buat jiwa saya penat begini. Kenapa?
Min Seong ada di sini.
Saya berbau alkohol?
Awak berbau alkohol. Ini.
- Ini dia. - Baiklah.
Anak lelaki saya!
- Saya datang. - Awak di sini!
Apa pendapat awak?
Awak rasa ia berseronok atau cinta?
Pasangan suami isteri mana yang cuma berseronok?
Oh Tuhan, apa saya mahu buat? Saya bertaruh.
Saya bertaruh dengan berseronok dan Gyeong Sook bertaruh atas cinta.
Saya yakin mereka akan bercerai tidak lama lagi.
Sayang!
Sesuatu yang buruk berlaku padanya.
Perkahwinan adalah cara dia lepaskan diri.
- Bagaimana awak tahu? - Jika tidak...
Seung Joo tidak akan kahwini lelaki kampung...
yang dia tidak temui secara tiba-tiba.
Tetapi, dia gembira dengan Seung Joo.
Dia nampak seperti orang yang baik.
Dia cakap dia petik ubat herba...
tetapi dia menganggur.
Dia wanita yang kaya. Sudah tentu dia baik dengannya.
Seung Joo di bahagian akhir perjanjian perkahwinannya.
Oh Tuhan.
(Episod 6)
Awak tidak boleh kurung kuda liar.
Terima kasih untuk apa yang awak sudah buat.
Awak boleh pergi bila-bila masa. Beritahu sahaja.
kita habiskan masa bersama.
Saya akan bayar tiket kereta api awak.
Kenapa?
Saya...
tidak mahu pulang.
Bila seorang lelaki berjanji...
dia perlu bertanggungjawab sehingga ke akhirnya.
Saya rasa saya boleh pergi...
selepas yakin yang pelaku itu sudah ditangkap.
Pasti awak bimbang jika awak pulang begitu sahaja...
saya mungkin akan musnahkan rumah awak.
Saya tidak akan khianati janji.
Awak boleh pergi tanpa rasa bimbang.
Hubungi saya bila awak melawat Seoul semula.
Kenapa kita perlu hubungi satu sama lain...
walaupun selepas kita berpisah?
Tetapi kita pernah hidup bersama. Kita tidak boleh berkawan?
Lelaki dan wanita tidak boleh berkawan.
Saya tidak berkawan dengan wanita.
Jadi, awak mahu bercinta dengan saya?
Jika tidak, kenapa?
Jika awak tiada perasaan pada saya, awak patut pergi.
Kenapa awak berkeras untuk terus tinggal di sini?
Saya tidak tahu betapa pemurahnya orang di Seoul.
Di luar bandar, orang akan abaikan orang miskin...
tetapi mereka tidak abaikan orang yang menangis.
Maksudnya awak baik pada saya kerana awak simpati.
Saya tidak sepatutnya buat begitu?
Bagaimana jika saya sukakan awak?
Orang menyedihkan yang emosinya selalu patah harapan.
Jika orang layan mereka dengan baik dan bimbangkan mereka,
mereka keliru jika orang itu sukakan mereka...
Awak suka saya?
Inilah sebabnya...
orang yang naif buat saya rasa penat.
Kenapa awak tidak faham apa yang saya cakap? Saya menyampah!
Oh Tuhan.
Awak yang mula cakap perkara yang pelik.
Saya mahu tahu apa maksud awak.
Sebenarnya...
awak boleh buat wanita miskin lain kecewa.
Jadi, saya beri nasihat pada awak sekarang.
Saya tahu awak tinggal di kawasan luar bandar...
tetapi bagaimana awak tidak tahu apa yang berlaku?
Saya tidak serius bila saya cakap begitu.
Jika awak anggap ia serius...
Jadi, jangan cakap sesuatu seperti itu!
Jangan cakap apa-apa tanpa berfikir...
pada saya mulai sekarang.
Sebagai lelaki kampung...
saya anggap ia serius.
Awak faham?
Pelakunya tidak ada dendam terhadap saya.
Dia orang yang tiada kaitan dengan saya.
Jadi, jangan bimbang tentang saya dan pergi!
Saya bosan dan penat menjaga lelaki kampung!
Dia sukar dipercayai.
Seung Joo, awak lebih sukar dipercayai.
"Awak mahu bercinta dengan saya?"
Bagaimana awak boleh cakap sesuatu seperti itu?
Oh Tuhan, biar betul.
Hei.
Gantikannya. Ia kotor.
Awak tinggal di Seoul sebagai hamba...
untuk selamatkan rumah awak.
Awak tidak sepatutnya cedera.
Apa yang awak buat? Duduk.
Kenapa?
Awak gementar awak mungkin menyentuh saya semasa menukar pembalut itu?
Tidak.
Kita semua ada kulit. Kenapa saya mahu gementar?
- Ini. - Beri tangan awak.
Tukarkannya.
Beri pada saya.
Saya akan buat.
Ada banyak tempat letak kenderaan untuk wanita sekarang.
Kami tawarkan pada harga 99 dolar.
Dengan harga lebih baik dan...
Ini adalah cuaca.
Nampaknya seperti...
ia akan hujan.
Ia juga akan kering...
jadi berhati-hati dengan kebakaran hutan.
Cuaca akan baik...
pada hujung minggu.
Nikmati hujung minggu awak.
Hakikat yang gayageum tiada cop...
adalah bukti yang ia adalah hasil kerja Oh Hyuk.
Oh Hyuk jual cop itu.
Saya memilikinya.
Apa awak cakap?
Selepas kemalangan itu, nampaknya dia cuba minta...
duit di semua tempat untuk selamatkan datuknya.
Itu salahnya.
Ayah saya tidak mahu beri...
duit tanpa sebarang harga.
- Saya tidak tahu. - Awak juga bertanggungjawab...
kerana biarakan ia berlaku.
- Kemalangan itu. - Jadi...
awak tahu semuanya...
dan masih mahu mencari Hyuk dengan gunakan saya?
Awak fikir saya sampah?
Bagaimana sampah boleh jadi cantik?
Saya...
hanya percayakan mata saya. Saya percaya apa saya lihat.
Eun Jo, awak tidak korbankan semuanya untuk kembali ke Korea.
Awak kembali untuk dapatkan semuanya.
Ya, ini telefon Oh Jak Doo.
Helo?
- Helo? - Boleh saya bercakap dengannya?
- Apa? - Pemilik telefon, Oh Jak Doo.
Saya rasa dia keluar sebentar.
Siapa yang saya...
- patut beritahu padanya? - Siapa awak?
Siapa awak?
Saya sediakan makanan untuk awak.
Awak akan pergi dan tidak makan lagi?
Seseorang mahu bercakap dengan awak.
Pasti dia orang yang awak maksudkan.
Selesaikan...
urusan awak...
dan kembali pada kedudukan kita.
Baik.
Pergi sahaja.
Kenapa tidak datang? Saya beritahu saya akan tunggu.
Saya sudah beritahu awak semuanya hari itu.
Saya mahu jumpa awak kerana insiden tentang Cho Chi Soo.
Awak masih tiada apa-apa untuk beritahu saya?
- Jadi? - Awak berkahwin untuk mengelak.
- Ia cara awak menyamar... - Tidak.
- Apa? - Ia bermula begitu...
tetapi sekarang tidak.
Bagaimana jika mereka temui awak?
Awak masih akan berada di sisinya?
Saya tidak akan setia pada awak.
Ramai lelaki sukakan saya.
Ada berpuluh lelaki mahu kahwini saya jika saya mahu.
Awak fikir saya buat begini kerana ada perasaan pada awak? Tidak.
Walaupun saya lakukannya, saya akan lupakannya.
Cepat pergi...
sebelum saya ubah fikiran.
Baik.
Saya akan luahkan...
perasaan saya sepenuhnya dengan pin hati ini.
Hebat.
Ini rumah yang cantik.
- Cik Park. - Encik Cho, helo.
Awak nampak...
sangat muda hari ini.
Saya sentiasa muda.
Sudah tentu.
Tetapi awak kelihatan lebih muda hari ini.
Awak sukakannya?
Apa? Ya.
Kawan akan ada cita rasa yang sama.
Saya minta awak datang ke sini hari ini untuk minta bantuan.
Mari pergi.
Apakah ia?
- Untuk melamar. - Apa?
- Masuk ke dalam kereta. - Baik.
Kami terima panggilan daripada setiausaha awak.
Kami akan bersedia sekarang.
Awak perlukan pendapat saya untuk pilih cincin lamaran, bukan?
Betul.
Wanita yang akan dilamar ini sama seperti awak.
Jadi, saya memang orang yang awak cari. Awak buat pilihan tepat.
- Ini dia. - Baiklah.
Baiklah.
Rupa di mata awak...
sangat menakjubkan.
Mata saya?
Saya tahu cara untuk baca nasib seseorang dengan fisionomi.
90% fisiognomi adalah tentang rupa pada mata seseorang.
Hidung selepas mata.
Mari lebih dekat. Ayuh.
Jika awak bahagikan...
hidung kepada tiga bahagian mengikut tahap kehidupan,
awak akan mengalami kesukaran...
semasa tahun awal di dalam dan di luar keluarga.
Awak juga alami kemiskinan dalam kehidupan cinta awak.
- Awak bagus. - Tetapi...
semasa tahun pertengahan dan tahun seterusnya...
bahagian hidung awak agak luas dan tebal.
Kenapa dengannya?
Itu bagus.
Di antara semua yang saya pernah lihat, hidung awak paling luas.
Apa lagi? Beritahu saya semuanya.
Apabila awak berusia 30 hingga 40 tahun...
awak akan sangat bertuah.
Sama ada awak lelaki atau wanita...
sesiapa yang awak pilih untuk kahwini akan mengubah hidup awak.
Inilah masa awak.
Sekarang?
- Awak perlu bersama wanita itu. - Hebat.
Ayuh.
Dengan pandangan awak yang menakjubkan...
- sila pilih cincin. - Baiklah.
Tetapi saya perlu tahu siapa dia dahulu.
Dia orang pertama yang ajak saya makan ramen dengannya.
Apa?
Dia nampak sukar, tetapi dia mesra.
Dia bersikap lantang tetapi mudah berkawan.
Dia cukup cantik jika awak melihatnya dengan baik.
Dia cantik jika awak melihatnya dengan masa yang lama.
Hentikan semua yang awak buat!
Penerbit Lee, Penulis Bang, datang ke sini.
Saya suruh awak dapatkan pemain bes. Bila saya suruh buat rakaman?
Pemain bes tiada masa, jadi dia hantarkan rakaman.
Bawa dia ke sini hari ini.
Dia tiada masa untuk rakam muziknya.
Ini sangat menjengkelkan.
Cik Cerewet.
Kita sedang bekerja di sini.
Kenapa panggil saya dengan nama samaran? Itu menghina...
Seung Joo...
saya akan pastikan ia berlaku. Saya akan bawa dia ke sini.
Cik Cerewet.
Kawal diri awak.
Saya buat kerja saya dengan baik.
Cik Han.
Cik Jang tidak mahu buat latihan.
Oh Tuhan.
Semua orang beri saya masalah.
Sama ada rancangan televisyen atau konsert...
lebih banyak masa awak habiskan untuknya, hasilnya lebih baik.
Bila ia konsert, awak perlu bekerjasama dengan krew.
Jadi, awak perlu berlatih.
Saya dengar persembahan ahli muzik...
bergantung kepada keadaannya hari itu.
Saya akan sokong awak dengan terbaik...
supaya awak tidak rasa teruk.
Jadi, apa kata awak berlatih selama sejam?
Makan dengan saya 10 kali.
Kenapa saya perlu buat begitu?
Pada mulanya, ia cuma keadaan.
Tetapi selepas luangkan masa bersama, satu perasaan muncul.
Apa sebab untuknya?
Saya mahu tahu.
Awak bercakap tentang awak dan saya?
Semua ahli keluarga saya berada di luar negara...
dan kerana saya sudah lama berpindah, saya tiada kawan.
Bukannya saya boleh keluar...
dengan bekas kekasih saya yang sudah berkahwin.
Apa yang awak suka? Mari makan tengah hari bersama.
Saya ada temu janji. Mari buat temu janji lain kali.
Bila?
Saya akan semak jadual saya dan beritahu awak semula.
Jangan buat saya tunggu terlalu lama.
Dia pasti bermaksud baik, tetapi kenapa saya rasa kecewa?
- Seung Joo. - Hei.
Awak buat salah pada Eun Jo?
Encik Hong...
bila saya datang bekerja, saya tinggalkan semua ego saya.
Jadi, kenapa dia mahu saya yang uruskan konsert?
Apa dia cakap?
Dia cakap tidak boleh bermain...
bila nampak awak di lokasi.
Adakah dia hilang ingatan?
Baru sahaja dia ajak saya makan bersamanya. Sekarang apa?
Jangan terlibat dalam masalah. Mari buat dengan baik.
Tunggu.
Mari lakukannya.
Jika bukan kerana dokumentari Oh Hyuk...
saya akan halau Eun Jo sekarang.
Biar dia buat apa dia mahu.
Saya akan dapatkan semuanya.
Pelakunya tidak berdendam dengan saya.
Dia tiada kaitan dengan saya.
Jadi, jangan bimbang tentang saya dan pergilah.
Saya bosan dan penat menjaga lelaki kampung.
Jadi, biar pintu ini terbuka.
Apa yang awak cakap?
Biarkan pintu terbuka.
Untuk apa?
- Saya akan melihat. - Melihat apa?
Awak.
Bagaimana jika mereka jumpa awak?
Awak akan masih ada di sisinya?
Cepat pergi...
sebelum saya ubah fikiran.
Ada sesiapa di sini? Helo?
Awak keluarga Cik Han Seung Joo?
Ya. Betul.
Ini yang kami rampas semasa siasatan.
Kami akan pulangkan semuanya kecuali bukti.
Baiklah.
Jika kami tahu lebih awal yang pelaku lari ke Kanada...
ia pasti diselesaikan lebih awal.
Jadi, maksud awak...
dia tiada di sini sejak insiden itu?
Betul. Awak tidak tahu?
Sila tandatangan di sini.
Kami minta pihak Kanada hantar dia pulang ke sini.
Bukti begitu jelas...
dia akan ditangkap selepas dia kembali.
Baik.
Cik Han.
- Helo. - Helo.
Encik Cho minta awak tunggu di sini selepas persembahan jalanan.
Saya? Kenapa?
Saya tidak tahu perinciannya...
tetapi dia cakap akan jemput awak tepat pada masanya.
Baiklah.
Baik.
Tidak guna!
- Di mana Gyeong Sook? - Dia tidak dapat datang.
Seseorang minta bantuannya untuk pilih cincin melamar.
Jadi dia terpaksa ke sana.
Tetapi sebenarnya, saya terlupa saya ada temu janji doktor.
Oh Tuhan, awak sepatutnya telefon dan batalkannya.
Bagaimana saya mahu batalkan? Saya benar-benar mahu tahu.
Tahu apa?
Awak suka...
Jak Doo, bukan?
Tidak. Berhenti mengarut.
Kenapa ia mengarut?
Apa sahaja boleh berlaku antara lelaki dan wanita.
Saya rasa dia juga sukakan awak.
Itu tidak benar.
Apa yang awak tahu?
Lihat satu perkara dan awak akan nampak semuanya.
Bila...
Bila awak rasa begitu?
Bila masanya awak fikir...
dia ada perasaan pada saya?
Itu dia.
Jika awak tertanya-tanya tentangnya, pasti awak juga sukakannya.
Tetapi tidak.
Rasa ingin tahu saya sudah terjawab, saya patut pergi sekarang.
Seung Joo, jangan menyesal nanti.
Kekal dengannya sebelum dia buat awak sedar.
- Selamat tinggal. - Hei. Se Mi.
Se Mi!
Saya sukakan dia?
Tidak mungkin. Tidak.
Tidak.
(Bang Yong Min)
Betul.
Di mana...
Awak boleh pergi ke bilik itu.
Saya tahu.
Saya ada beberapa permintaan.
Awak boleh beritahu saya.
Ini adalah...
kali kelima saya lakukannya.
Video yang awak selalu mainkan dalam bilik...
Ya.
Bila saya tonton filem yang sama lima kali...
Untuk selesaikan dengan cepat...
boleh awak tayangkan filem baru?
Betul.
Kami tiada filem lain.
Saya akan ingat lain kali.
Tidak. Saya tidak mahu kembali.
Ia sukar...
tetapi saya akan berjaya kali ini.
Ya.
Ini hilang akal.
- Sayang. - Awak buat saya terkejut.
Awak di sini.
Berusaha, sayang. Saya doakan awak berjaya.
Hentikannya.
Orang tahu apa saya buat di bilik ini.
Ini sangat memalukan.
Bagaimana awak boleh jadi ceria di tempat begini?
Awak fikir saya berseronok di sini?
Saya cuba ceria kerana tidak mahu gementar.
Bagaimana jika kita gagal lagi?
Saya sangat bimbang tentangnya.
Saya minta maaf.
Saya akan cuba yang terbaik di sana.
(Bilik Pengumpulan Air Mani)
Malam itu...
saya boleh mati jika bukan kerana awak.
Perkara berbahaya begitu selalu berlaku di bandar.
Itulah sebabnya palang keselamatan perlu...
khususnya untuk wanita yang tinggal sendirian.
Suami palsu adalah begitu.
Palang keselamatan manusia.
Bagus.
Jika Seung Tae berada di sini...
dia pasti tahu yang dia sudah beritahu saya.
Kenapa dia tidak hubungi saya?
Oh Tuhan, ini memalukan.
Saya akan periksa siapa dia.
Dia tiada di rumah?
Saya rasa Seung Joo pergi bekerja.
Saya diberitahu dia seperti penganggur.
Ke mana dia pergi?
Alamak.
Lihatlah pakaiannya.
Saya pasti dia menganggur.
Dia lelaki teruk yang bagaimana?
Siapa awak?
Saya tahu dunia telah berubah.
Tetapi awak patut bertemu dengan keluarganya dahulu.
Awak rasa ini masuk akal?
Saya tiada masa untuk lakukannya.
Anak perempuan awak ajak saya tinggal bersamanya.
Awak cakap Seung Joo yang ajak awak...
tinggal bersama?
Ya.
Anggap sahaja dia lakukannya.
Saya periksa pendaftaran keluarga sebelum datang ke sini.
Mujurlah awak belum daftarkan perkahwinan awak lagi.
Saya dengar ada ramai...
pasangan yang buat begitu.
Awak bukan pasangan.
Seung Joo tidak akan berkahwin dengan lelaki seperti awak.
Dia lulusan dari kolej...
dengan bekerja separuh masa.
Selepas tamat pengajian di kolej, dia bayar...
yuran pengajian adiknya dan kos sara hidup keluarga.
Dia berhutang kerana adiknya...
tetapi akhirnya dia berjaya beli rumah setahun lalu.
Dia dapat pinjaman besar untuk itu.
Dia tidak beritahu saya apa-apa.
Seung Joo telah...
- lalui masa yang sukar. - Betul.
Jadi saya mahu Seung Joo...
untuk hidup dengan selesa sekarang.
Saya mahu dia bertemu lelaki yang stabil dari segi kewangan...
dan pekerjaannya adalah sebagai hobi.
Saya akan kahwinkan anak perempuan saya...
dengan lelaki yang baik.
Dia telah lalui segala kesukaran.
Kenapa saya mahu dia kahwini lelaki seperti awak sebagai ibunya?
Awak faham maksud saya?
Saya juga...
mahu Seung Joo hidup seperti itu.
Tetapi saya...
perlu bersamanya buat masa sekarang.
Hei, dia bekerja keras sepanjang hidupnya...
dan tiada masa untuk bercinta.
Apa yang dia tahu tentang lelaki?
Dia hanya buat semuanya tanpa tahu apa-apa.
Awak mungkin fikir...
awak bertuah bersamanya kerana dia sangat cekap.
Sebab saya di sini...
Anak perempuan awak takut apabila dia menutup matanya...
dia tidak boleh tidur nyenyak. Awak tahu tentang itu?
Bilik di sana.
Dia tidak boleh hampiri bilik itu lagi.
Dia tidur sebentar sahaja...
di sofa ini setiap malam. Awak tahu?
Orang muda.
Awak tidak hormat pada orang tua.
Saya baru berjumpa dengannya...
tetapi saya lebih tahu tentang anak awak daripada awak sendiri.
Itulah sebabnya saya beritahu awak semua itu.
Apa?
Sekarang, saya faham...
kenapa Seung Joo cakap begitu.
Apa Seung Joo cakap kepada awak?
Dia cakap...
ada keluarga yang lebih bagus jika tidak tinggal bersamanya.
Jika saya tidak mendengarnya...
saya pasti tidak bimbang tentangnya.
Sekarang bila saya berjumpa awak sendiri...
ada banyak yang saya fikirkan.
Berhenti mengarut...
dan keluar dari rumah ini bila saya bercakap dengan baik.
Keluar dan tanya pada semua.
Siapa yang biarkan anaknya tinggal dengan lelaki yang tidak dikenali?
Saya...
tidak boleh percaya apa yang berlaku.
Dia begitu naif dan tidak matang.
Bagaimana dia boleh pilih lelaki sepertinya?
Dia orang yang sia-sia.
Oh Tuhan, jantung saya masih berdegup kencang.
Tidak guna.
Kita akan berkumpul semula pada 6 petang.
Selepas latihan, kita akan mulakan persembahan pukul 7.
- Terima kasih atas kerja keras. - Terima kasih.
- Helo, ibu. - Saya tidak mahu dengar alasan.
Balik segera.
Oh Tuhan, ia buat saya hilang akal.
Oh Tuhan.
(Kuari)
Gunung yang berbatu.
Gunung berbatu tidak berbunyi begitu hebat...
tetapi saya boleh buat perniagaan kuari.
Saya tidak perlukan pinjaman bank.
Bila saya dapat penggali...
saya boleh mulakan perniagaan melombong.
Saya akan beraksi.
Biar saya lihat.
Semangat gunung.
Semangat gunung dan rupa bumi. Sila buka pintu...
untuk perniagaan kuari untuk saya...
Han Seung Tae.
Saya merayu awak.
Bagaimana awak boleh buat keputusan...
untuk tinggal dengan lelaki tanpa beritahu saya?
Maksudnya awak abaikan saya.
Saya sibuk baru-baru ini kerana baru mulakan kerja baru.
- Saya akan perkenalkannya. - Saya sudah melarangnya.
Awak tidak perlu kenalkan si tidak guna itu pada saya.
- Ibu. - Dia mungkin nampak naif...
tetapi dia cakap apa yang dia mahu katakan.
Saya pasti dia akan mengikis awak.
Sedarlah.
- Dia bukan lelaki begitu. - Bukan?
Awak fikir si tidak guna itu...
tinggal di situ kerana sukakan awak?
Awak tidak akan dengar cakap saya tidak kira apa saya cakap sekarang.
Awak akan lihat.
Dia akan suruh awak putuskan hubungan dengan keluarga.
Bila dia mengikis awak...
dia tidak mahu awak bayar kos sara hidup keluarga lagi.
Oh Tuhan, awak begitu lembab.
Jangan dengar cakap saya...
dan biar dia ambil semua duit awak nanti.
Jangan salahkan saya kerana tidak halang awak nanti.
Saya tiada masalah dengannya.
- Apa? - Siapa sayang saya selain dia?
Ibu saya sendiri hanya terima saya bila saya beri dia duit.
- Lihatlah awak. - Ibu saya sendiri abaikan saya.
Siapa sayang saya?
- Saya tidak harap apa-apa. - Awak...
- Maksud awak... - Ya.
Awak abaikan saya.
Awak fikir saya buat begitu kerana saya mahu?
Awak rasa ia salah siapa?
Awak perlu disalahkan untuk semua ini!
Itulah sebabnya saya beri semua duit yang saya dapat!
Apa?
Saya telah lakukan yang terbaik.
Kenapa saya selalu perlu rasa kesal?
Kenapa saya tidak boleh dihiburkan?
Kenapa?
Kenapa saya selalu terpaksa menderita sendiri?
Pergi!
- Ibu, jangan buat begitu. - Pergi!
Pergi, Seung Joo. Pergi.
Baiklah.
Awak datang untuk putuskan hubungan dengan saya, bukan?
Hentikannya. Kenapa awak buat begini?
Awak mungkin bosan cari duit untuk saya dan adik awak.
Sebab itu awak datang untuk putuskan hubungan?
Hentikannya.
Awak fikir ia akan berjaya jika awak buat saya marah?
Itulah sebabnya, itulah...
Pergi!
Tinggalkan saya dan jangan dekati rumah ini lagi.
Saya tidak akan minta duit awak walaupun perlu kebuluran.
- Awak boleh ambil semua ini... - Ibu...
dan putuskan hubungan dengan saya sepenuhnya!
Saya tidak ada anak seperti awak.
Kita sudah selesai di sini!
Bila khidmat membersih pergi ke rumah awak...
saya menyimpannya kerana bimbang ia hilang.
Ibu...
banyak fikirkan tentang awak.
Tetapi sudah lama kita tinggal berasingan.
Pasti sukar untuknya.
(Restoran)
Di sini.
Oh Tuhan.
Oh Tuhan, ia nampak hebat.
Saya sukakan ikan timah rebus di sini.
Tetapi mereka tidak hidangkan makanan untuk seorang.
Mari makan.
Saya akan berikan sedikit pada awak.
- Ini dia. - Terima kasih.
Bagus bila ada awak dalam situasi begini.
Tetapi awak datang ke sini bersama siapa?
Mak cik saya.
Dia mati...
pada hari pertama kita bertemu.
Gunung yang ada rumah awak...
mak cik saya berikan pada saya.
Jadi, ia warisan untuk awak?
Bila saya fikirkannya sekarang...
selepas mak cik saya pergi...
awak datang kepada saya.
Ia sangat enak.
Saya sangat sukakannya.
Hari ini...
ibu awak datang singgah.
Mereka ada lobak putih paling enak di sini.
Cubalah.
Awak tidak perlu begitu baik pada ibu awak.
Layan mereka dengan baik adalah bagus...
tetapi awak perlu jaga diri awak dahulu.
Bila awak perlukan bantuan...
awak tidak boleh minta bantuan mereka.
Saya tahu saya tidak patut masuk campur begini...
bila saya tidak begitu kenali awak...
tetapi saya rasa teruk lihat awak begini.
Mak cik saya juga cakap begitu.
Saya rasa sangat teruk lihat awak begini.
Walaupun ibu awak tahu dan cakap sesuatu...
awak patut pertahankan gunung itu...
dan gunakannya sekiranya perlu.
Hari-hari paling bahagia dalam hidup saya...
adalah waktu mak cik saya datang jumpa saya.
Dia datang jumpa saya di sekolah...
kedai serbaneka di tempat saya bekerja sambilan...
dan semasa saya kecil...
ketika saya masih kecil..
Mak cik!
Seung Joo!
Pasti lama awak tunggu.
Tidak, saya tidak tunggu lama.
Saya minta maaf.
Hebat.
Itu hebat!
Awak sukakannya?
Betul.
Seperti awak arahkan, saya letak bekas cincin...
jadi bila kekasih awak potong kek...
ia akan tersangkut pada bekas itu.
Terima kasih.
Memotong. Kejutan.
Sempurna.
Selamat tinggal, tuan.
Jangan gementar.
Jangan gementar, Bong Sik.
Tunggu, saya turun di sini.
Kita masih dalam perjalanan. Ia berbahaya.
Pandu dengan berhati-hati.
Awak mahu ke mana?
- Alamak. - Oh Tuhan.
Awak tidak apa-apa?
Tidak mengapa. Pergilah.
Tidak, kita perlu ke hospital dahulu.
Tidak mengapa. Awak lengahkan masa saya!
Oh Tuhan. Lampu isyarat telah bertukar.
Awak yang menyerbu. Kenapa marah pada saya?
Itulah sebabnya saya suruh awak pergi!
Tunggu.
Saya sudah jumpa ramai orang seperti awak.
- Beri saya telefon awak. - Tidak mengapa!
Saya tidak rasa baik! Ambil nombor saya.
Awak mungkin akan pergi begitu sahaja...
dan saman saya beberapa hari kemudian untuk langgar lari.
Saya tidak percayakan awak.
Awak pernah ditipu sepanjang hidup?
Pergi ke hospital...
buat pemeriksaan...
dan selesaikan dengan insurans saya.
Oh Tuhan, kenapa perlu hari ini?
Apa...
Oh Tuhan!
(Menjadi Muda)
Apa?
Awak tidak apa-apa?
Saya demam sedikit. Pasti saya keterlaluan malam ini.
Awak patut jaga dia.
Sudah tentu. Kita ada banyak persembahan lain.
Saya akan jaga Eun Jo dengan baik hari ini.
Awak pernah tolak sebelum ini...
tetapi saya tidak rasa awak patut sendirian.
Pasti suami awak menunggu di rumah. Tiada masalah?
Jangan risau.
Saya lakukannya kerana kerja.
Kenapa tidak pulang? Apa yang awak buat?
Awak tidak akan pulang malam ini?
Begitu penting sehingga awak perlu bermalam?
Awak tidak tahu walaupun saya cakap.
Awak di mana?
Saya akan ke sana dan periksa.
Kenapa awak mahu datang?
Awak tidak perlu bimbang.
Saya tidak akan pulang malam ini. Saya akan pulang pagi esok.
Jangan datang ke sini!
Awak akan bermalam di luar...
dan saya penjaga awak.
Saya tidak boleh tidur tanpa tahu di mana awak berada.
Baiklah.
Saya akan beri alamat dan ambil gambar saya. Boleh?
Saya akan letak.
Bila saya ada penjaga, saya perlu buat sesuatu begini.
(Menghantar pesanan ringkas)
Oh Jak Doo.
(Penjaga)
(Sunting)
(Han Seung Joo)
"Selamat malam."
Dalam usaha akhir ini, kami mendapati...
Semasa musim sejuk...
Saya minta maaf, tetapi...
Sudah tentu, mereka tidak boleh dibandingkan.
Tetapi dalam saluran yang bersiaran 24 jam sehari...
ada peralihan masa.
Trend. Awak tahu perkataan "Trend"?
- Saya akan pergi. - Tunggu.
Pasti ini gayageum lama.
Ia sudah 17 tahun.
Ia ada tanda khas.
Jangan sentuh.
Maaf.
Betul. Saya bawa ubat untuk awak.
Makan ini dan semoga cepat sembuh.
Sukar untuk cari farmasi pada waktu lewat begini.
Bagaimana awak bertemu suami awak?
- Apa? - Sukar untuk berkahwin sekarang.
Wanita yang ada kerjaya mengelak untuk berkahwin.
Saya mahu tahu bagaimana keadaannya untuk awak.
Tiada apa-apa.
Kami bertemu secara kebetulan.
Kebetulan?
Itu kelakar.
Saya berpisah dengan lelaki yang saya fikir ditakdirkan untuk saya.
Awak pula kahwini lelaki...
yang awak jumpa secara kebetulan.
Awak patut pergi.
Saya tidak rasa selesa berada di sini bersama.
Saya akan pulang selepas lihat awak tidur.
Jika awak tidak boleh teruskan ikut jadual kerana awak sakit...
saya akan berdepan masalah.
Ia tidak akan berlaku.
Bila awak sakit dan sendirian...
awak rasa lebih sedih...
dan rasa lebih teruk.
Saya faham perasaan itu...
kerana saya bersendirian untuk masa yang lama.
Kwon Se Mi, awak salah.
Dia sedang bersedia untuk pergi.
Awak mahu keluar dengan saya?
Awak kasihankan saya kerana semua abaikan saya?
- Bukan begitu. - Jadi...
jika saya keluar dengan awak, tiada sesiapa akan abaikan saya.
- Bukan begitu. - Jadi...
kerana ibu saya dan ibu awak doktor dan awak bersyukur?
Bila awak akan...
percaya pada seseorang?
- Saya tidak mahu percaya. - Kenapa tidak?
Hubungan ini tidak akan bertahan.
Tetapi sebagai balasannya...
awak boleh cium saya sekali.
Awak perlu tidur di sini.
Dekat lagi supaya saya nampak.
Wanita jenis apa...
masuk dalam bilik lelaki semasa dia salin pakaian?
Saya bukan mahu melihatnya...
tetapi awak salin pakaian dengan pintu terbuka.
Awak yang suruh saya buka pintu bila saya tidur.
Itu tidak penting sekarang.
Luka apa di belakang awak? Kenapa?
Ini...
Apa yang berlaku?
Apa yang awak buat bila saya tiada?
Saya baru dilanggar kereta.
Awak terlibat dalam kemalangan kereta?
Ia bukan masalah besar.
Awak sudah pergi ke hospital?
Awak tidak perlu pergi ke hospital untuk ini.
Si pesalah tidak bawa awak ke hospital?
Dia tawarkannya, tetapi saya dapat nombornya dan...
Siapa?
Di mana?
Di mana nombornya?
Oh Tuhan.
- Helo? - Awak cederakan suami saya?
Puan, tolong bertenang.
Syarikat insurans...
Seseorang hampir mati. Awak fikir insurans sudah cukup?
Dia tidak hampir mati.
Saya fikir ia memang aneh sejak dari awal.
Awak cuba ugut saya?
Apa awak cakap?
Awak cederakan orang begitu...
dan beredar tanpa minta maaf. Apa awak baru cakap?
Mengugut?
Kita perlu berjumpa.
Saya tidak akan lepaskan awak. Mari berjumpa kami!
Oh Tuhan, telinga saya sakit.
Wanita yang begitu jahil!
Jak Doo, tunggu dalam kereta.
Apa awak akan buat sendirian?
Untuk orang yang tidak bersalah seperti awak, awak bantu saya...
dengan tidak terlibat dengannya.
Saya akan pergi. Awak tinggal di sini.
Semasa jalani rakaman, saya telah terlibat...
dalam banyak kemalangan begini.
Saya seorang pakar.
Orang yang perlu minta maaf patut datang ke sini...
bukan kita.
Saya tidak akan buat begitu.
Tunggu di sini.
Hei.
Tidak minta maaf begitu penting?
Oh Tuhan, dia buat saya hilang akal.
Ya, Encik Kim.
Bila saya hubungi awak, hubungi polis. Saya...
Pasti mereka sudah sampai.
Saya terima panggilan. Selamat tinggal.
Helo?
Saya isteri mangsa. Awak ada di mana?
Saya di lokasi pertemuan seperti dijanjikan. Kenapa?
Beritahu saya model kereta awak.
Ada banyak kereta di sini.
Ia coupe merah.
Coupe merah?
Ya.
Betul. Awak di sana!
Hei, penyerang!
Siapa...
Encik Cho?
Apa?
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Suami saya, Encik Oh!)
Saya pasti hilang akal bila terus sukakannya...
walaupun tahu dia sudah berkahwin.
Saya akan makan...
Suami awak sedang menonton.
- Awak cemburu? - Ya!
Jak Doo!
Awak akan bermalam?
Awak sembunyikan sesuatu?
Boleh awak zum masuk di sini?
Ada beberapa kesan di sini.
Oh Hyuk, orang yang buat gayageum ini...
adalah cinta pertama awak, bukan?
Bila dia tahu Seung Joo yang...
dedahkan identitinya kepada Encik Cho, bukan saya...
apa yang dia akan buat?